Emeklilik Başvurunuz Reddedildi: SGK Kararına Nasıl İtiraz Edilir?
Emeklilik için yıllarca prim ödediniz, yaşınızı ve hizmet sürenizi tamamladığınızı düşünerek SGK’ya başvurdunuz; ancak birkaç hafta veya ay sonra “yaşlılık aylığı bağlanmasına imkân bulunmadığı” yönünde bir ret kararıyla karşılaştınız. Böyle bir durumda ilk tepki çoğu zaman “SGK reddettiyse yapacak bir şey yok” olmaktadır. Oysa emeklilik talebinin reddedilmiş olması, Kurumun hesabının veya hukuki değerlendirmesinin mutlaka doğru olduğu anlamına gelmez. Sigorta başlangıç tarihinin yanlış kabul edilmesi, bazı hizmetlerin sisteme aktarılmaması, 4/a, 4/b ve 4/c sürelerinin hatalı değerlendirilmesi, prim günlerinin eksik hesaplanması, borçlanmaların dikkate alınmaması veya kişinin hangi emeklilik rejimine tabi olduğunun yanlış belirlenmesi ret kararının sonucunu tamamen değiştirebilir.
Emeklilik hakkının belirlenmesinde en önemli unsur kişinin ilk defa hangi tarihte sigortalı olduğudur. Çünkü yaş, prim gün sayısı ve sigortalılık süresi bakımından uygulanacak kurallar, ilk sigortalılık tarihine göre değişmektedir. SGK’nın 4/a sigortalıları için yayımladığı güncel açıklamalarda da, 5510 sayılı Kanun’un yürürlüğünden önce sigortalı olanlarla 1 Mayıs 2008 sonrasında ilk defa sigortalı olanların aynı şartlara tabi olmadığı açıkça belirtilmektedir. Örneğin 1 Mayıs 2008 sonrasında ilk defa 4/a kapsamında sigortalı olanlarda 2036 yılına kadar temel sistem kadınlarda 58, erkeklerde 60 yaş ve 7200 prim günü üzerinden kurulurken; daha önce sigortalı olanlar bakımından 506 sayılı Kanunun geçiş hükümleri ve farklı kademeler uygulanabilmektedir.
Bu nedenle bir ret kararına bakarken yalnızca “kaç prim günüm var?” sorusuna cevap vermek yeterli değildir. Önce sigortalılık başlangıcı, sonra tabi olunan statü, ardından yaş, prim ve diğer özel koşullar birlikte incelenmelidir. Özellikle 8 Eylül 1999 öncesi sigortalılar bakımından 2023 yılında yürürlüğe giren 7438 sayılı Kanun ve 5510 sayılı Kanun’a eklenen geçici 95. madde, belirli sigortalılar yönünden yaş şartını kaldırmış; ancak prim ve sigortalılık süresi gibi diğer koşulları ortadan kaldırmamıştır. Dolayısıyla “EYT kapsamındayım” demek tek başına emeklilik hakkının kesin olarak doğduğu anlamına gelmez.
Ret kararlarının önemli bir bölümü sigortalılık başlangıç tarihine ilişkindir. Kişi yıllar önce fiilen çalışmaya başladığını, ancak SGK sisteminde ilk girişinin daha sonraki bir tarih olduğunu görebilir. Burada “işe giriş bildirgesi” ile fiilî ve geçerli sigortalılık süresinin birbirinden ayrılması gerekebilir. Yalnızca sisteme bir işe giriş kaydı düşülmüş olması her zaman uzun vadeli sigorta primlerinin gerçekten bildirilmiş olduğu anlamına gelmez. Buna karşılık kişinin fiilen çalışmasına rağmen hizmetlerinin hiç bildirilmemiş olması da mümkündür. Böyle bir durumda emeklilik başvurusuna yapılan basit bir itirazdan çok, hizmet tespiti veya hizmet kaydının düzeltilmesine ilişkin ayrı bir hukuki süreç gündeme gelebilir.
Emeklilik dosyalarında en sık görülen sorunlardan biri de bazı prim günlerinin hizmet dökümünde görünmemesidir. İşverenin primleri eksik bildirmesi, eski dönem kayıtlarının elektronik sisteme aktarılmamış olması, farklı sicil numaralarının tek dosyada birleştirilmemesi, kamu hizmetlerinin HİTAP’a eksik girilmesi veya yurt dışı çalışmalarına ilişkin kayıtların dosyada bulunmaması kişinin emeklilik şartlarını tamamlamadığı şeklinde yanlış bir sonuca yol açabilir. SGK’nın Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü görev tanımlarında hizmet birleştirmesi, sigortalılık kayıtlarının düzeltilmesi, borçlanma ve ihya işlemleri ayrı ayrı takip edilen işlemler arasında yer almaktadır.
Bir kişinin çalışma hayatı boyunca yalnızca SSK’lı çalışmamış olması da hesabı karmaşıklaştırabilir. Örneğin yıllarca 4/a kapsamında çalışan kişi daha sonra şirket ortağı olup 4/b kapsamına geçmiş, ardından yeniden işçi olarak çalışmış olabilir. Benzer biçimde memuriyet, Bağ-Kur ve SSK hizmetleri aynı dosyada bulunabilir. Hangi statüden aylık bağlanacağı, hangi hizmetlerin birleştirileceği ve hangi mevzuatın uygulanacağı sigortalının hizmet tarihçesine göre belirlenir. Bu nedenle yalnızca e-Devlet’te görünen toplam prim günü üzerinden yapılan yüzeysel hesap her zaman doğru sonucu vermez.
4/b yani Bağ-Kur sigortalıları bakımından ayrıca çok kritik bir şart bulunmaktadır. SGK’nın güncel açıklamasına göre kişinin yaşlılık aylığına hak kazanmış olması yetmez; tahsis talep tarihinde prim ve prime ilişkin borcunun da bulunmaması gerekir. Bu nedenle yaşını ve prim gününü tamamlamış bir kişinin yalnızca Bağ-Kur prim borcu nedeniyle başvurusu sonuçsuz kalabilir. Ret yazısında “prim borcu” veya buna benzer bir ifade yer alıyorsa öncelikle borcun gerçekten kişiye ait olup olmadığı, hangi döneme ilişkin olduğu, yapılandırma veya ihya işlemlerinin dosyaya doğru işlenip işlenmediği kontrol edilmelidir.
4/a kapsamında emeklilikte ise SGK, yaşlılık aylığı için sigortalının çalıştığı işten ayrılmış olmasını ve yazılı talepte bulunmasını aramaktadır. SGK’nın güncel bilgilendirmesine göre 4/a sigortalısı bağlı bulunduğu sosyal güvenlik il veya merkez müdürlüğüne başvurabileceği gibi e-Devlet üzerinden de yaşlılık aylığı talebinde bulunabilir; başvurunun süreci yine e-Devlet üzerinden izlenebilir.
Bu noktada “emeklilik başvurum reddedildi, nereye itiraz edeceğim?” sorusunun cevabı önemlidir. Öncelikle SGK’nın ret yazısının gerekçesi ayrıntılı biçimde incelenmelidir. Ret gerekçesi öğrenilmeden genel bir dilekçeyle “kararınıza itiraz ediyorum” demek çoğu zaman etkili değildir. Kişinin hangi hizmetinin dikkate alınmadığı, hangi prim gününün eksik kabul edildiği, hangi başlangıç tarihinin esas alındığı veya hangi hukuki koşulun gerçekleşmediği somutlaştırılmalıdır.
SGK’ya yapılacak başvuruda yalnızca “emekliliğe hak kazandım” denilmemeli; uyuşmazlık hangi noktadaysa o konuya ilişkin belgeler eklenmelidir. Eski dönem çalışma belgeleri, ücret bordroları, işe giriş bildirgeleri, SGK hizmet dökümü, Bağ-Kur tescil ve terk kayıtları, vergi kaydı, oda sicil kayıtları, askerlik veya doğum borçlanması ödeme belgeleri, kamu hizmetleri bakımından HİTAP kayıtları, yurt dışı çalışma belgeleri ve daha önce verilmiş SGK kararları dosyanın niteliğine göre önem taşıyabilir.
Örneğin SGK, sigorta başlangıcını 2001 kabul ettiği için kişiyi EYT dışında bırakmış ancak kişinin 1998 yılında fiilî ve gerçek bir sigortalı çalışması bulunuyorsa uyuşmazlığın merkezi bu kayıt olacaktır. Buna karşılık yalnızca 1998 tarihli bir işe giriş bildirgesi bulunup fiilî çalışma veya prim bildirimi yoksa sonuç farklı olabilir. Mahkeme, her olayda gerçekten sigortalı çalışma olup olmadığını araştırır. Bu nedenle ilk giriş tarihinin tek başına bir ekran görüntüsü olarak sunulması yeterli olmayabilir.
Askerlik borçlanması da bazı dosyalarda emeklilik tarihini değiştirebilir. Özellikle askerlik hizmetinin ilk sigortalılıktan önce yapılmış olması hâlinde, yapılan borçlanmanın sigorta başlangıcına etkisi ayrıca değerlendirilmelidir. Doğum borçlanması, yurt dışı borçlanması, ihya edilen Bağ-Kur süreleri ve fiilî hizmet süresi zammı gibi kurumlar da kişinin prim gününü veya emeklilik koşullarını etkileyebilir. Ancak her borçlanmanın sigorta başlangıcını geriye götürdüğü veya yaşı otomatik olarak düşürdüğü şeklindeki yaygın inanış doğru değildir; her borçlanmanın hukuki etkisi farklıdır.
Ret kararının SGK içindeki idari başvuruyla düzeltilmemesi hâlinde yargı yolu gündeme gelir. Burada çok önemli bir dava şartı bulunmaktadır. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 4. maddesine göre 5510 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik mevzuatından doğan uyuşmazlıklarda, belirli istisnalar dışında, dava açmadan önce SGK’ya başvurmak zorunludur. Kurum yapılan başvuruya 60 gün içinde cevap vermezse talep reddedilmiş sayılır; Kuruma karşı dava açılabilmesi için talebin açıkça veya zımnen reddedilmiş olması gerekir.
Bu nedenle doğrudan iş mahkemesine gidip “SGK emekliliğimi reddetti” demek her zaman yeterli değildir. Önce talebin Kuruma yöneltilmiş olması gerekir. Kanun, SGK’ya başvuruda geçen sürenin zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin hesabında dikkate alınmayacağını da düzenlemektedir.
Bu başvurunun, işçi-işveren alacaklarında görülen zorunlu arabuluculukla karıştırılmaması gerekir. Sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan SGK uyuşmazlıklarında temel dava şartı 7036 sayılı Kanun’un 4. maddesindeki Kuruma başvurudur. Adalet Bakanlığının iş hukuku arabuluculuk rehberinde de SGK’ya başvuru şartının, arabuluculuk dava şartından farklı ve sosyal güvenlik uyuşmazlıklarına özgü bir ön koşul olduğu açıklanmaktadır.
SGK’nın ret işlemi devam ederse kural olarak iş mahkemesinde dava açılır. 7036 sayılı Kanun’un 5. maddesi, 5510 sayılı Kanun’un geçici 4. maddesi kapsamındaki uyuşmazlıklar ve idari para cezalarına ilişkin özel durumlar hariç olmak üzere, SGK’nın taraf olduğu iş ve sosyal güvenlik mevzuatı uyuşmazlıklarında iş mahkemelerini görevli kabul etmektedir.
Burada kamu görevlileri bakımından dikkatli olmak gerekir. 4/c statüsünde ve özellikle 5510 sayılı Kanun’un geçici 4. maddesiyle bağlantılı eski Emekli Sandığı rejimine tabi uyuşmazlıklarda görevli yargı yeri her zaman iş mahkemesi olmayabilir. Bu nedenle “SGK ile ilgili her emeklilik davası iş mahkemesinde açılır” şeklinde genelleme yapılmamalıdır. Statü ve uyuşmazlığın dayandığı kanun ayrıca incelenmelidir.
Mahkemede yapılacak inceleme yalnızca SGK’nın yazısının şekli denetimi değildir. Mahkeme, kişinin emeklilik koşullarını gerçekten sağlayıp sağlamadığını hizmet kayıtları ve ilgili mevzuat üzerinden değerlendirir. Gerekirse SGK’dan tahsis dosyasını, hizmet cetvellerini, işveren kayıtlarını ve diğer belgeleri getirterek uyuşmazlığın esasını araştırır. Sorun eksik hizmetlerin varlığıysa tanık, işyeri kayıtları ve diğer çalışma delilleri gündeme gelebilir; sorun hukuki hesaplama ise hangi kanun hükmünün uygulanacağı belirlenir.
Emeklilik başvurusunda “prim günüm e-Devlet’te yeterli görünüyor” demek de tek başına sonuç doğurmaz. Sistemde görünen her gün emeklilik hesabında aynı nitelikte değerlendirilmeyebilir. Çakışan hizmetler, iptal edilen sigortalılık süreleri, sahte işyeri araştırmasına konu hizmetler, 4/b ile 4/a’nın aynı döneme denk gelmesi veya uzun vadeli sigorta primi içermeyen bazı süreler hesap üzerinde farklı etkiler yaratabilir.
SGK bazı hizmetleri sonradan iptal etmişse ret kararının dayanağı özellikle incelenmelidir. Örneğin Kurum bir işyerini sahte veya kontrollü işyeri olarak değerlendirmiş ve kişinin burada bildirilen hizmetlerini geçersiz saymış olabilir. Bu durumda uyuşmazlık yalnızca “emeklilik başvurusu reddedildi” olmaktan çıkar; esas mesele iptal edilen hizmetlerin gerçek bir çalışmaya dayanıp dayanmadığı hâline gelir. Gerçek çalışma varsa bunu destekleyen bordrolar, banka ödemeleri, işyeri yazışmaları, tanıklar ve çalışma düzenine ilişkin diğer deliller önem kazanır.
Bağ-Kur sigortalılığı bakımından da yanlış tesciller ciddi sonuç doğurabilir. Kişinin yıllar önce sona eren şirket ortaklığı sistemde devam ediyor olabilir veya vergi kaydı kapanmış olmasına rağmen 4/b tescili sürmüş görünebilir. Böyle bir hata kişinin prim borçlu görünmesine ve emeklilik talebinin reddedilmesine yol açabilir. Bu nedenle yalnızca borcu ödeyip dosyayı kapatmak yerine borcun dayandığı sigortalılığın hukuken gerçekten mevcut olup olmadığı araştırılmalıdır.
Benzer şekilde kişi hem 4/a hem 4/b kapsamında görünüyorsa sigortalılık statülerinin çakışmasına ilişkin kurallar uygulanır. Hangi sigortalılığın üstün olduğu, hizmetlerin hangi statüde sayılacağı ve emeklilik hesabında hangi statünün esas alınacağı dönemsel mevzuata göre değerlendirilmelidir. Bu noktadaki tek bir yanlış kayıt, kişinin emekli olacağı tarihi yıllarca değiştirebilir.
Kamu görevlilerinde ise HİTAP kayıtlarının eksikliği veya yanlışlığı önemli bir ret sebebi olabilir. SGK’nın Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü görevleri arasında 4/c kapsamındaki kişilerin hizmet bilgilerinin HİTAP’a girişinin takibi, hizmet tespiti, sosyal güvenlik sözleşmesi kapsamındaki yabancı hizmetlerin birleştirilmesi ve kazançların tespiti de bulunmaktadır.
Yurt dışında çalışmış kişiler açısından sosyal güvenlik sözleşmeleri ve yurt dışı borçlanması ayrı bir uzmanlık alanıdır. Bir ülkedeki hizmetlerin Türkiye’de emeklilik hesabında nasıl değerlendirileceği, sözleşmeli ülke olup olmadığına ve borçlanma yapılıp yapılmadığına göre değişebilir. Dolayısıyla SGK’nın yurt dışı hizmeti dikkate almaması durumunda yalnızca Türk hizmet dökümüne bakarak sonuca varmak doğru değildir.
Ret kararına karşı yapılacak başvuruda en önemli belgelerden biri SGK tahsis dosyasıdır. Kişi mümkün olduğunca Kurumun hangi hesaba ve hangi kayda dayanarak ret kararı verdiğini öğrenmelidir. “Prim gününüz yetersizdir” şeklindeki tek cümlelik gerekçenin arkasında hangi günlerin sayılmadığı anlaşılmadan etkili bir hukuki itiraz hazırlanması mümkün değildir.
Bu nedenle başvuruda Kurumdan hizmet cetvelinin, sigortalılık statülerinin, esas alınan ilk işe giriş tarihinin, hesaplanan prim gününün ve ret gerekçesinin ayrıntılı olarak açıklanması istenebilir. Böylece uyuşmazlık, soyut bir emeklilik talebi olmaktan çıkar ve hangi kayıt üzerinde tartışıldığı netleşir.
Emeklilik başvurusunun reddedilmesi kişinin tekrar başvuru yapmasına engel değildir. Eksik gün tamamlanabilir, prim borcu ödenebilir veya hukuki hata düzeltilerek yeniden tahsis talebinde bulunulabilir. Ancak burada önemli olan ilk başvurunun hukuka aykırı biçimde reddedilmiş olup olmadığıdır. Çünkü kişi o tarihte zaten bütün şartları taşıyorsa daha sonraki başvuru üzerinden aylık bağlanması, geçmiş döneme ilişkin maddi kayba yol açabilir.
Örneğin kişi Ocak ayında bütün emeklilik şartlarını taşıdığı hâlde SGK yanlış hesapla başvuruyu reddetmiş, hata altı ay sonra düzeltilmişse aylığın hangi tarihten itibaren bağlanması gerektiği ayrıca tartışılmalıdır. Uyuşmazlığın ekonomik değeri yalnızca “emekli olabilir miyim?” sorusundan ibaret olmayabilir; hatalı ret nedeniyle ödenmeyen aylıkların da talep edilmesi gündeme gelebilir.
Bu noktada emeklilik talebinin tarihini gösteren e-Devlet başvurusu, evrak kayıt numarası veya Kuruma verilen dilekçenin alındısı mutlaka saklanmalıdır. Başvurunun hangi tarihte yapıldığının ispatı, aylığın başlangıç tarihi ve geriye dönük alacaklar açısından son derece önemlidir.
SGK ret kararlarında kişinin aceleyle yapmaması gereken şeylerden biri de eksikliği anlamadan rastgele yeni borçlanmalar yapmaktır. Bazen sorun prim günü değil, statü veya başlangıç tarihidir. Gereksiz bir borçlanma önemli miktarda para ödenmesine rağmen emeklilik tarihini hiç değiştirmeyebilir. Önce ret gerekçesi, ardından hangi işlemin sonucu değiştireceği hesaplanmalıdır.
Aynı şekilde yalnızca “emeklilik hesaplama siteleri” üzerinden alınan sonuçlara dayanarak dava açmak da doğru değildir. SGK’nın kendi “Ne Zaman Emekli Olabilirim?” uygulaması dahi mevcut kayıtlar üzerinden bilgi verir; hukuki uyuşmazlık bulunan hizmet veya başlangıç tarihinin doğruluğunu mahkeme gibi çözüme bağlamaz. SGK’nın güncel sayfalarında bu uygulamalar vatandaşlara yardımcı bir hesaplama aracı olarak sunulmaktadır.
Emeklilik hakkı bakımından sağlık durumuna dayalı özel yaşlılık koşulları da vardır. 5510 sayılı Kanun’un 28. maddesinde işe girişte malul olanlar ve çalışma gücü kaybı belirli oranlarda bulunan kişiler için yaş şartı aranmaksızın özel sigortalılık süresi ve prim günleri öngörülmektedir. Bu tür başvuruların reddi hâlinde uyuşmazlık yalnızca prim hesabına değil, Kurum Sağlık Kurulunun çalışma gücü kaybı değerlendirmesine de dayanabilir.
Dolayısıyla sağlık nedeniyle erken yaşlılık aylığı veya malullük talebinin reddedildiği dosyada tıbbi belgeler, sağlık kurulu raporları, epikrizler ve Kurum Sağlık Kurulu kararı ayrıca incelenmelidir. “Emeklilik reddedildi” başlığı aynı olsa bile hukuki mücadele yöntemi standart yaşlılık aylığı dosyasından tamamen farklı olabilir.
Ret yazısının tebliğ tarihi de mutlaka kaydedilmelidir. Sosyal güvenlik mevzuatında her tür emeklilik reddi için uygulanabilecek tek ve genel bir “15 gün içinde itiraz” veya “30 gün içinde itiraz” kuralı bulunduğunu söylemek doğru değildir. Uyuşmazlığın türüne, tabi olunan statüye ve uygulanacak özel mevzuata göre süreler farklılaşabilir. Bu nedenle ret yazısının altındaki kanun yolu açıklaması ve işlemin hukuki dayanağı özellikle kontrol edilmelidir.
Yargı yoluna gidilecekse görev ve yetki de baştan doğru belirlenmelidir. 7036 sayılı Kanun’a göre SGK’nın taraf olduğu sosyal güvenlik uyuşmazlıklarının büyük bölümü iş mahkemelerinde görülür ve yetkili mahkeme bakımından davalının yerleşim yeri ile işin veya işlemin yapıldığı yer ölçütleri uygulanır.
Davada talebin doğru kurulması da önemlidir. Yalnızca “ret kararının iptalini istiyorum” şeklindeki ifade her sosyal güvenlik davasının niteliğine uygun olmayabilir. Özel hukuk niteliğindeki sosyal güvenlik uyuşmazlıklarında kişinin aylığa hak kazandığının tespiti, aylığın belirli tarihten itibaren bağlanması ve birikmiş aylıkların ödenmesi gibi talepler somut olayın niteliğine göre kurulabilir.
Eğer eksik hizmet nedeniyle emeklilik reddedilmişse önce o hizmetin tespit edilmesi gerekebilir. 7036 sayılı Kanun ayrıca hizmet akdine tabi zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti davalarını SGK’ya ön başvuru zorunluluğunun dışında tutmuştur. Bu tür davalar işverene karşı açılır ve dava SGK’ya resen ihbar edilir.
Bu ayrım özellikle önemlidir. Çünkü “SGK 500 günümü saymadı” cümlesi iki farklı durumu ifade edebilir. Kurum kayıtlarında zaten bulunan 500 günü yanlış hesaplamışsa SGK işleminin düzeltilmesi söz konusudur. Ancak kişi 500 gün çalışmış ama işveren bunu hiç bildirmemişse hizmet tespiti problemi vardır. Kullanılacak hukuki yol aynı değildir.
İşveren kapanmış veya şirket tasfiye edilmişse de fiilî çalışmanın ispatı tamamen imkânsız hâle gelmez. Vergi ve ticaret sicili kayıtları, dönem bordroları, komşu işyeri kayıtları, banka ödemeleri, çalışma arkadaşlarının anlatımları ve diğer resmi kayıtlar değerlendirilebilir. Ancak hizmet tespiti davalarında hak düşürücü süreler başta olmak üzere özel kurallar bulunduğundan gecikmeden hukuki değerlendirme yapılması gerekir.
Emeklilik dosyalarında “son yedi yıl” veya “2520 gün” olarak bilinen uygulamalar da kişilerin hangi statüden emekli olacağını etkileyebilir; ancak bunun uygulanıp uygulanmayacağı ilk sigortalılık tarihi ve tabi olunan geçiş mevzuatına göre değerlendirilmelidir. Bu nedenle internette görülen “son 1261 günü SSK’lı olursanız kesin SSK’dan emekli olursunuz” gibi cümleler her sigortalı için genel ve değişmez bir kural olarak kabul edilmemelidir.
Kişinin emekliliğe ne zaman hak kazandığı hesaplanırken aynı zamanda hizmetlerin niteliği de önemlidir. Fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet, yer altı çalışmaları, ağır engelli çocuğu bulunan kadın sigortalıya ilişkin gün ilavesi ve yaş indirimi gibi özel düzenlemeler klasik prim günü hesabını değiştirebilir. SGK’nın güncel görev tanımlarında bu tür özel hizmetlerin ayrıca takip edildiği görülmektedir.
Ret kararıyla karşılaşan kişinin uygulamada yapması gereken en sağlıklı işlem, önce kendi “emeklilik dosyasını” oluşturmasıdır. İlk işe giriş tarihini gösteren belgeler, 4/a hizmet dökümü, 4/b tescil ve borç durumu, varsa 4/c hizmetleri, borçlanmalar, banka dekontları, SGK başvuru evrakları ve ret yazısı tek dosyada toplanmalıdır. Böylece Kurumun hesabı ile kişinin gerçek çalışma tarihçesi yan yana getirilebilir.
Sonuç olarak SGK’nın emeklilik başvurusunu reddetmesi, emeklilik hakkının kesin olarak bulunmadığı anlamına gelmez. Ancak her ret kararının da hatalı olduğu varsayılmamalıdır. Yapılması gereken ilk şey, SGK’nın neden reddettiğini teknik ve hukuki olarak tespit etmektir. Sigorta başlangıcı mı yanlış, prim günü mü eksik, Bağ-Kur borcu mu var, hizmetler mi birleştirilmemiş, EYT koşulları mı yanlış uygulanmış, sağlık kurulu mu olumsuz karar vermiş veya eksik bir çalışma dönemi mi bulunuyor? Dosyanın çözümü bu sorunun cevabına bağlıdır.
7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu uyarınca, sosyal güvenlik uyuşmazlıklarının büyük bölümünde dava açmadan önce SGK’ya başvuru zorunludur ve Kurum 60 gün içinde cevap vermezse talep reddedilmiş sayılır. Ret devam ederse, uyuşmazlığın türüne ve sigortalılık statüsüne göre görevli mahkemede yargı yoluna gidilebilir.
Emeklilik, yalnızca e-Devlet ekranında görünen toplam prim sayısından ibaret değildir. Bir kişinin yıllarca alacağı aylığı belirleyen dosyada bir günlük sigorta başlangıcı, tek bir hizmet kaydı veya yanlış tescil bile sonucu değiştirebilir. Bu nedenle ret kararına karşı yapılacak en doğru itiraz, genel ifadelerden değil, SGK’nın hangi kaydı neden yanlış değerlendirdiğini somut biçimde gösteren belgelerden oluşmalıdır.
